Minimaliseren, of versoberen

Minimaliseren, of versoberen?
Na een periode van inactiviteit, meer schijnbare inactiviteit. Aangezien ik er achter moest komen dat de spullen die ik mijn huis uitzetten ook geteld moesten worden! En dat schoot meteen meer op, een zak kleding lijkt niet zoveel, maar als je alles er in telt!
Op een gewone dag 47 dingen er uit zonder er echt bij te hebben stilgestaan zoals daarvoor.
De laatste keer waren het boeken en kleding, en wat cd's, tijdschriften tel je per stuk. In mijn situatie schiet dat lekker op, ik kom dan wel aan 20 a dertig stuks per dag de eerste dagen. En waar komen al die spullen vandaan?
Ten eerste na een paar verhuizingen achter elkaar waren er nog een hoop spullen in de dozen, ik wist wel ongeveer wat er in zat maar ik kon het niet kwijt, geen kasten. En ook geen leuke ideeën voor een kast, of waar ik ze neer moest zetten, kan mijn bed op het ogenblik alleen in de voorkamer kwijt, wil ik er aan beiden zijden van het bed uit kunnen stappen! En een ding staat voor mij vast mij tweepersoonsbed wil ik houden.
Waar doe ik het voor het ontspullen of minimaliseren. Een atelier in mijn huis, de leeg lijkende kamer?!
Yoga kwam nog even bij mij op zonder dat ik na de kaarshouding  alsnog gedeeltelijk over de salontafel eindigt. Foto's maken, model foto's een groene wand in huis zodat ik makkelijk foto's kan monteren op een andere achtergrond. En tijd voor mijn muurkrant, posters te maken, veel zwart wit, stencil art en met de Copier.. Weer een laptop daarmee heb ik al bijna een compleet digitaal atelier en werkplaats, op de printers na!
Lijkt niet echt op wat sommige zich als minimaliseren voorstellen, en dan staat de motor er nog niet eens bij! En echt dat mes snijdt ook al aan twee kanten, in verband met het fotograferen.De foto hieronder is het streefdoel met de bank en een salontafel er in, plus een kast, en vooral dingen, spullen wat ik zelf gemaakt hebt. Dat is het belangrijkste voor mij! Terug naar start!







Een artikel over minimaliseren in een breder verband vind u op de site van de Volkskrant

dada collage, breaking the rules

Creating Freedom escape from my boundary's Jezelf bevrijden door creativiteit, losmaken van oude patronen, toen ik tekenles had mocht je geen vlakgum gebruiken, wit liet je maar open! Al leer je er wel opletten Dit werkstuk is abstract dadaisme, met paint, computertechnieken en markeerstiften olieverf effecten plus collage. En vooral geen photoshop! #dadaisme #abstract #painting #modernart #artjournal

urban safari breaking the rules

freeing myself  from old voices from the past
Collage abstract style with markers and help from MS Paint

Collage in paint met abstracte gaudiaanse patronen en beeldbewerkingen werd het binnenhof herschapen. Dadaistisch kasteel .Bijgewerkt met markers en een nachtelijke hemel op de achtergrond!

quote leren is het leven zelf

Vroeger was het anders

Vroeger was het anders.
Veel mensen zijn steeds vaker onbewust aan het wachten, op verandering, op iets meer, men mist iets. een gevoel van onvrede van binnenuit nauwelijks gehoord! Men wil meer verbonden zijn , met familie, vrienden de kennissen op het werk. Maar, als dat werk wegvalt al is het alleen maar in het weekend. Dan valt men stil, vaak futloos, geagiteerd. Niet alleen de dagindeling maar de verbinding is weggevallen.
Zo is het ook met ons geloof, niet alleen in een religie of god! Maar naar meer zingeving, spiritueel op een andere manier. Door die opkomende gedachten dat het wachten op het bereiken van jouw vijfenzestigste jaar om al die dingen te gaan doen, dat valt lang niet mee! Hierdoor wordt het vaak nog onpersoonlijker, met de televisie series en quizzen tracht men dit gat op te vullen. Het diepere gedeelte van een relatie verdwijnt zo onder de deken van die schijnwereld, liefde, kameraadschap worden vergeleken naar het beeld wat de televisie voor ons schets "de echte wereld'. Vroeger was het anders, de groepen op facebook die dat verleden ophalen, van als je dit nog herinnerd geef dan een like! Meestal zijn het foto's zoals de melkboer met een paard voor de wagen, zelfs de melkboer die met zijn handwagen aan de deur kwam kon zich dat niet meer herinneren. Een openbaring kan zijn dat je er veel van kan leren, van vroeger dan! Aandacht, burenhulp, het straatje voor de deur vegen, een boek lezen, dat is vooral die goede oude tijd. Het met elkaar moeten doen zonder televisie. Met vaak alleen even die glimlach, en een arm even om je heen, dat kind waar je toch even de tijd voor neemt, om er achter te komen wat hij of zij bedoelt, dat het gewoon even kan. Of jij er nu de tijd voor had of niet! Verwondering over een plant of boom, de blauwe lucht die doorbreekt, samen met dat gevoel van mooi weer, een gevoel van dankbaarheid. Dat jij het ziet, nog kan opmerken door al die gedachten over de zorgen van de dag heen! Pieterfranciscus verhalen verteller foto Sabine van Erp

De trol kort verhaal door Pieterfranciscus